خطیب قزوینی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خطیب قزوینی . [ خ َ ب ِ ق َزْ ] (اِخ ) جلال الدین قزوینی که لقب دیگر او خطیب دمشق است . از قزوین برخاست و به بلاد روم، یعنی آناطولی رفت و سپس راه دمشق و شام پیش گرفت و در جامع این دو شهر خطیب شد و از آنجا بمصر آمد و تاریخ وفات او ٧٣٩ هَ . ق . است . او را کتب چندی است که معروفترین آنها: «تلخیص المفتاح » و «ایضاح التلخیص » و «سورالمرخانی من شعر الارجانی » است .(از قاموس الاعلام ج ٣). رجوع به از سعدی تا جامی ادوارد برون و ج ٢ فهرست مسجد سپهسالار ص ٤١٦ و ٤٣٢ شود.