خضرگوران
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خضرگوران . [ خ ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان چهاراویماق بخش قره آغاج شهرستان مراغه . واقع در سی وپنجهزارگزی جنوب خاوری راه ارابه رو شاهین دژبه تکاب . این دهکده کوهستانی، معتدل و دارای ٢٢٧ تن سکنه است . آب آن از رودخانه ٔ ایدوغموش و محصول آنجاغلات و نخود می باشد. شغل اهالی زراعت و صنایع دستی جاجیم بافی و راه آن مالرو است . در دو محل بفاصله ٔ یک هزار گز این دهکده قرار دارد که یکی به خضرگوران بالا و دیگری خضرگوران پایین مشهور است . سکنه ٔ خضرگوران بالا ٥٢ نفر می باشد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).