خضد

خضد. [ خ َ ] (ع مص ) شکستن چوب اعم از آنکه خشک باشد یا تر، بنوعی که از هم جدا نگردد. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد). ◄ خمانیدن شتر و دوتا کردن گردن شتر دیگر را. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). منه : خضد البعیر عنق آخر. (منتهی الارب ). ◄ خشودن درخت را و بریدن آنرا. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد). منه : خضد الشجر. ◄ سخت خوردن . نیک خوردن . ◄ بریدن و خائیدن چیز تری را چون خیار و گزر و مانند آن . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد). ◄ پیراستن خیار. (تاج المصادر بیهقی ). ◄ کروچ کروچ خوردن . خِرِپ خِرِپ خوردن . (یادداشت بخط مؤلف ).

خضد. [ خ َ ض َ ] (ع اِ) باریکی میوه ها و غنچگی آنها. ◄ دردی مر اعضا را کمتر از شکستگی . ◄ آنچه از چوب تر خشوده باشند و یا از درخت شکسته باشد. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). ◄ ضعف و سستی در گیاه . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد). ◄ یک نوع گیاهی است . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد) (از مهذب الاسماء).

خضد. [ خ َ ض ِ ] (ع ص ) درمانده از ایستادن . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد).