خشتوک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خشتوک . [ خ َ / خ ُ] (ص، اِ) بچه ٔ حرامزاده را گویند. (از برهان قاطع). مصحف خشوک . (یادداشت بخط مؤلف ). ◄ مکار. (از انجمن آرای ناصری ) (از آنندراج ) : از بزرگی که هستی ای خشتوک چاکرت بر کتف نهد دفنوک . منجیک (از انجمن آرای ناصری ).