خسیسه

خسیسة. [ خ َ س َ ] (ع اِمص ) فرومایگی . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).یقال : رفعته من خسیسته ؛ برداشتم او را از فرومایگی او؛ ای فعلت به فعلا یکون فیه رفعته . (منتهی الارب ). ♦ خسیسةالناقة ؛ دندانهای ماده شتر. (منتهی الارب ). و یقال : «جاوزت الناقة خسیستها» و ذلک فی السنه السادسة اذا القت ثنیتها. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ).

خسیسه . [ خ َ س َ ] (ع ص ) مؤنث خسیس . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ). ج، خَسائس، خساس . رجوع به «خسیس » شود.