خسف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خسف . [ خ َ س َ ] (اِ) چهارمغز و گردکان . (از برهان قاطع) (از ناظم الاطباء).
خسف . [ خ ُ س ُ ] (ع اِ) این کلمه جمع است «خاسف » و «خَسوف » و «خَسیف » و «خَسیفَه » را.
خسف . [ خ ِ ] (ع ص، اِ) ابر بسیارآب که از جانب چشمه برآید. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).