خسفه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خسفه . [ خ َ ف َ ] (اِخ ) آبی است بسیار و آن سر نهر محلم است بهجر. (منتهی الارب ).
خسفه . [ خ ُ ف َ ] (ع اِ) یک گردکان . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).
خسفه . [ خ َ ف َ ] (ع اِ) واحد خسف . یک گردکان . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ).