خربگیری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خربگیری . [ خ َ ب ِ ] (حامص مرکب ) عمل گرفتن خر. کلمه ای است مزاح گونه یا فحش گونه و بوقت بیان عملی گفته میشود که در آن عمل قدرتی مزاحم مردمان شود و بزجر و حبس آنها مشغول گردد. ♦ پل خربگیری ؛ پلی که خران از آنهامی گذرند و در آنها بدام می افتند. کنایه از محلی یا وضعی است که قدرتی ایجاد می کنند و در آن محل یا وضع مزاحم مردمان میشود. ♦ سر پل خربگیری ؛ پل خربگیری . روی پل خربگیری . این ترکیب بهمان معنی است که در «پل خربگیری » بکار می رود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی