خربشته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خربشتة. [ خ َ ب ُ ت َ / ت ِ ] (معرب، اِ مرکب ) معرب خرپشته . (یادداشت بخط مؤلف ) : خلیفة فی وجهه روشن خربشتة قد ظلل العسکرا. ابن الحجاج (در ذم بینی الطائعﷲ عباسی از فوات الوفیات ).
خربشته . [ خ َب َ ش َ ] (ع مص ) تباه کردن کتاب . (از منتهی الارب ).