خربا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خربا. [ خ َ ] (اِخ ) نام موضعی است که بدانجا عمروبن جموع فرودآمد. (از معجم البلدان ). این نام به صورت خَربی ̍ در منتهی الارب آمده است .
خربا. [ خ ُ ] (اِ) نام فارسی حرباء است . جوالیقی می گوید: «خربا» در فارسی بمعنی «حافظالشمس » عربی است . (از المعرب جوالیقی ص ١١٨).