خداشاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خداشاه . [ خ ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان خسروشیرین بخش جغتای شهرستان سبزوار. واقع در ٢٥هزارگزی شمال باختری جغتای و پنج هزارگزی شمال شوسه ٔ عمومی سبزوار بجغتای . این ناحیه در جلگه واقع و آب و هوای آن معتدل است . بدانجا ٧٦٧ تن سکنه زندگی می کنند که ترک و فارسی زبانند. آب آن از قنات و محصولاتش : غلات، پنبه، زیره و کنجد است . اهالی بکشاورزی گذران میکنند و راه آن اتومبیل رو میباشد. از آثار قدیم، مزار امام زاده سیدسلطان محمدرضا در این ده است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).