خداد

خداد. [ خ ِ / خ َ ] (ع اِ) شکاف و گشادگی از زمین . (از معجم البلدان ) : ترقی و یرفعها السراب کانها من عم موثب اوضناک خداد. از ابوداود که شتر باربری را وصف میکند. (از معجم البلدان ).

خداد. [ خ ِ ] (اِخ ) نام موضعی است . (از آنندراج ).

خداد. [ خ ِ ] (ع اِ) علامت داغ بر رخسار. (از متن اللغة)(از ناظم الاطباء) (از آنندراج ). ◄ آلت داغ کردن . (از مهذب الاسماء). ◄ ج ِ خَدّ.