خبیبة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خبیبة. [ خ َ ب َ ] (ع اِ) خرقه که از جامه بیرون کنند و بر دست و مانند آن بندند. (از منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (تاج العروس ). ج، خبائب . ◄ گوشت بدرازا بریده و تنگ کرده . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ج، خبائب . ◄ شکم وادی . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ج، خبائب .