خاکی بالا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خاکی بالا. (اِخ ) دهی است از دهستان کاکاوند بخش دلفان شهرستان خرم آباد. واقع در ٤٥ هزارگزی شمال باختری نورآباد و ٩ هزارگزی باختر راه شوسه ٔ خرم آباد به کرمانشاه . ناحیه ای است دارای تپه و ماهور و سردسیر و مالاریائی دارای ٣٦٠ تن سکنه که مذهبشان شیعه و زبانشان لری و فارسی است آب آنجا از چشمه و قنات و محصولاتش غلات و لبنیات و پشم است . شغل اهالی زراعت و گله داری است و راه مالرو میباشد. ساکنین آنجا از طایفه مظفروند میباشند و در ساختمان و سیاه چادر سکونت دارند و برای تهیه ٔ علوفه احشام خود زمستان به گرمسیر میروند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٦).