خاموش نشستن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خاموش نشستن . [ ن ِ ش َ ت َ ] (مص مرکب ) بیصدا نشستن . ساکت نشستن : جای آن نیست که خاموش نشیند مطرب شب آن نیست که در خواب رود یار و ندیم . سعدی (بدایع). ♦ امثال : خاموش نشین و فارع از الم باش . ◄ دست از فعالیت بازداشتن . اقدام لازم نکردن . چون : «آیا جایز میدانی که من در این کار خاموش نشینم »: اگر بینی که نابینا و چاه است اگر خاموش بنشینی گناه است . سعدی .