خالی بودن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خالی بودن . [ دَ ] (مص مرکب ) تهی بودن : ز درویش خالی نبودی درش . سعدی (بوستان ). ♦ جای فلان خالی بودن . رجوع شود به جای فلان خالی . ◄ خلوت بودن . ◄ بخلوت بودن . تنها بودن . با کسی نبودن . ◄ خالص بودن . بی آمیغ بودن : نصیحت چو خالی بود از غرض . سعدی (بوستان ).