خاقانی | دیوان اشعار | قطعات | شماره ۹۲ - در باره فوت دختر خود

سرفکنده شدم چو دختر زاد بر فلک سر فراختم چو برفت بودم از عجز چون خر اندر گل بر جهان اسب تاختم چو برفت ماتم عمر داشتم چو رسید عمر ثانی شناختم چو برفت محنتش نام خواستم کردن دولتش نام ساختم چو برفت