خاراشکن

خاراشکن . [ ش َ / ش ِ ک َ ] (نف مرکب ) سخت محکم . آنکه سنگ خارا بشکند. قوی . بسیار سخت : یکی اسب باید مرا گام زن سم او ز پولاد خاراشکن . فردوسی . حبذا اسبی محجّل مرکبی تازی نژاد نعل او پروین نشان و سم او خاراشکن . منوچهری . همواره پشت و یار من پوئیده بر هنجار من خاراشکن رهوار من شبدیزخال ورخش عم . لامعی . ◄ نام نسیجی است . قسمی جامه .