خاراشکاف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خاراشکاف . [ ش ِ ] (نف مرکب ) شکافنده ٔ خارا و سنگ سیاه سخت : ز خاریدن کوس خاراشکاف پر افکند سیمرغ در کوه قاف . نظامی . همانا که آن هاتف خضرنام که خاراشکاف است و خضراخرام . نظامی . ◄ کنایه از زورمند و قوی : طلب فرمود شه خاراشکافی ز خارا موج خون بر خاره بافی . لالی (از آنندراج ).