حملی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حملی . [ ح َ ] (ص نسبی ) منسوب به حمل . ♦ قضیه ٔ حملی ؛ (اصطلاح منطق ) قضیه ای است که حکم بوقوع و لاوقوع نسبت در آن مشروط بشرط و مقید بقیدی نباشد مانند مردم جانور است یا مردم جانور نیست . (فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به اساس الاقتباس شود.