حلوای صابونی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حلوای صابونی . [ ح َ ی ِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) شفارج و آن نوعی است از حلوا. حلوای سفید. (یادداشت مرحوم دهخدا) : از شره گویی همی حلوای صابونی خورد گر خمیر نان او خود جمله از صابون کنند. انوری . نه هر بیرون که بپسندی درونش همچنان باشد بسا حلوای صابونی که زهرش در میان باشد. سعدی . و رجوع به حلوای صابونی، ذیل کلمه ٔ صابون و صابونی شود.