حظیظ
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(حَ) [ ع. ] (ص.)<BR>۱- متمتع، بابهره.<BR>۲- کامیاب، خوشبخت.<br>
فرهنگ فارسی معین
(حَ) [ ع. ] (ص.) ۱- متمتع، بابهره. ۲- کامیاب، خوشبخت.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حظیظ.[ ح َ ] (ع ص ) بهره مند. (دهار). بابهره . حظی . ◄ بادولت . (دهار). دولتی . (مهذب الاسماء) (منتهی الارب ). بابخت . بختیار. بخت مند. (منتهی الارب ). بخت ور. حظی . خداوند روزی . غنی دولتمند. (اقرب الموارد).
مترادف و متضاد واژهدان
بهرهمند، بهرهور، متمتع (متضاد: بیبهره) کامروا، کامیاب، محظوظ (متضاد: ناکام، ناکامروا)