حصروعینان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حصروعینان . [ ] (اِخ ) (یعنی چشمه ٔ ماده ) مرز و بوم زمین موعود میباشد. (سفر اعداد ٣٤ : ٩ و ١٠ جز ٤٧ : ١٧ و ٤٨ : ١). یورتر بر آن است که این دو اسم دو ده میباشند که بمسافت شصت میل بمشرق شمال شرقی دمشق مسافت دارد و در آنجا چشمه های چندی است که از زمین میجوشد و ستونهای شکسته و آثار خرابیهای دیگر نیز موجود است . اما کوک بر آن است که حصر و عینان همان چشمه های داره میباشد و آن چشمه ای است که در وسط سلسله کوه های شرقی واقع است . (قاموس کتاب مقدس ).