حصر شوعال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حصر شوعال . [ ] (اِخ ) (قریه یا آشیانه ٔ روباه ) و آن دهی است که در جنوبی املاک یهودا واقع بوده از آن پس به شمعون داده شد. (صحیفه ٔ یوشع ١٥، ٢٨ و ١٩:٣ و اول تواریخ ایام ٤:٢٨). و بعد از اسیری دوباره آباد شد. (نحمیا ١١:٢٧). ولتون گمان میبرد که در موقع بنی شیل در نزدیکی غزه واقع بود، اما فاندافلا و کاندر بر آن میباشند که در موقع ساوه میان بئرشبع و مولاره واقع بوده است و بر محل مرقوم دیواری از سنگهای خارا احاطه دارد و این معنی با لفظ حصر نیز مناسبت دارد، زیرا که حصر هم به معنی سخت و محفوظ آمده است . (قاموس کتاب مقدس ).