حشیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حشیة. [ ح َ شی ی َ ] (ع اِ) رجوع به حشیه شود.
حشیة. [ ح َ شی ی َ ] (ع اِ) بسترآکنده . توشک و نهالی آکنده بچیزی چون پنبه و پشم و جز آن . نهالی . (مهذب الاسماء) ج، حشایا. ◄ بالشچه ٔ زنان که بر پستان یا سرین بندند تا کلان نماید.