حشچه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حشچه . [ ح َ چ ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان جراحی بخش شادگان شهرستان خرمشهر. ٤٣هزارگزی شمال خاوری شادگان به کنار رودخانه ٔ جراحی کنار راه فرعی اتومبیل رو خلف آباد به شادگان، دشت، گرمسیر مالاریایی . سکنه ٢٠٠ تن شیعی مذهب . فارسی و عربی زبان . آب آن از رودخانه ٔ جراحی . محصولات آنجا غلات . شغل اهالی زراعت، حشم داری . صنایع دستی عبابافی . راه در زمستان اتومبیل رو. ساکنین از طایفه ٔ آل ابوغبیش هستند. این آبادی از دو محل مشهور به حشچه ٔ ١ و٢ تشکیل شده است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).