حشوک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حشوک . [ ح َ ] (ع ص )ناقه ٔ حشوک ؛ ماده شتر که گرد آرد شیر را در پستان .
حشوک . [ ح ُ ] (ع مص ) گرد آوردن مایه (شتر ماده ) شیر خود رادر پستان . ◄ گرد آمدن شیر در پستان . ◄ گرد آمدن مردم . (تاج المصادر بیهقی ). گرد آمدن مردمان . (محمودبن عمر ربنجنی ). ◄ بسیار شدن خرمابن . (تاج المصادر بیهقی ) (مهذب الاسماء). ◄ ضعیف شدن باد. (تاج المصادر بیهقی ).