حشری تبریزی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حشری تبریزی . [ ح َ ی ِ ت َ ](اِخ ) محمدامین انصاری تبریزی ساکن عباس آباد اصفهان بود، و چون راتبی که داشت بریده شد، قصیده ای در ستایش حبیب اﷲ صدر سرود و وی راتبش را بازگردانید. و در آخر عمر به تبریز بازگشت و در آنجا درگذشت . احوالش در تذکره ٔ نصرآبادی ص ٢٨٠ و «خزانه ٔ عامره ص ٢٩٣» و «دانشمندان آذربایجان ص ١١٧» و «ذریعه ج ٩ ص ٢٥٥» آمده است . منظومه ای در برابر «مخزن الاسرار» نظامی سروده و «روضةالابرار» نامیده است که نام آن را در دیباچه ٔ کتاب دیگر خود «روضةالاطهار» آورده است . این کتاب در مزارات تبریز است و در ١٠١١ هَ . ق . تألیف شده و در آن از کتاب «روضات الجنان » استفادت کرده ولیکن خود منکر این استفادت است، وی در آغاز این کتاب میگوید: ظهور قائم در همین عصر شاه عباس خواهد بود این کتاب به سال ١٣٠٣ هَ . ق . بنام «السامی » در هند چاپ شده است .