حسین میبدی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسین میبدی . [ ح ُ س َ ن ِ م َ ب ُ ](اِخ ) ابن معین الدین حکیم صوفی یزدی متخلص به منطقی . در میبد یزد متولد شد و در ٨٧٠ هَ . ق . / ١٤٦٦ م . درگذشت . او راست : شرح هدایةالحکمة و شرح کافیه نحو معروف به «مرضی الرضی ». (روضات ص ٢٥٨) (اعیان الشیعة ج ٢٧ ص ٢٨٢) (معجم المؤلفین از بروکلمان ج ٢ ص ٢٩٤) (هدیةالعارفین ج ١ ص ٣١٦) (ذریعه در نامهای کتب او) (مجله ٔیغما سال اول شماره ٔ ٥ ص ٢٢١) (سبک شناسی ج ٣ ص ٢٢٥).