حسین صغناقی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسین صغناقی . [ ح ُ س ِ ن ِ ص َ ] (اِخ ) ابن علی بن حجاج بن علی حنفی ملقب به حسام الدین فقیه اصولی متکلم نحوی بود.در حلب در رجب ٧١١ هَ . ق . ١٣١١/ م . درگذشت . «اصول بزدوی » را شرح کرده و «الکافی » نامیده است . مؤلفات دیگر نیز دارد. (معجم المؤلفین از مفتاح السعادة ج ٢ص ١٢٩) (بغیة الوعاة ٢٣٥) (کشف الظنون ) (بروکلمان ) ودر هدیة العارفین ج ١ ص ٣١٤ سغناق با سین آمده است .