حسین صدفی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسین صدفی . [ ح ُ س َن ِ ص َ دَ ] (اِخ ) ابن محمدبن قیرةبن حیون معروف به ابن سکرة صدفی و مکنی به ابوعلی . فقیه اهل سرقسطة بود و بقضا نشست و اندلس را گردش کرد. و در بلنسیة و مکه و بصره و واسط حدیث شنید و در بغداد پنج سال بماند. او راست : «المعجم » و جز آن . در ٤٥٤ هَ . ق . ١٠٦٢/م . متولد شد و در ٥١٤ هَ . ق . ١١٢٠/ م . درگذشت . (معجم المؤلفین ) (تاریخ دمشق ابن عساکر ص ٦٢) (الوافی بالوفیات ج ١١ ص ١٠٩) (شذرات الذهب ج ٤ ص ٤٣) (مرآة الجنان ج ٣ ص ٢١٠) (کشف الظنون ) (هدیة العارفین ج ١ ص ٣١١).