حسین صبوری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسین صبوری . [ ح ُ س َ ن ِ ص َ ] (اِخ ) ابن علی تبریزی شاعر متخلص به صبوری از ایران به روم شد و در ١٢٦٩ هَ . ق . درگذشت . دیوان شعر فارسی و ترکی دارد. (هدیة العارفین ج ١ ص ٣٢٩). و گویا هموست که در ریحانة الادب به تخلص صبور تبریزی یاد شده است . (ذریعه ج ٩ ص ٥٩٦ و ٥٩٧).