حسین صبوحی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسین صبوحی . [ ح ُ س َ ن ِ ص َ ] (اِخ ) شاعر موسیقی دان و هنرمند سده ٔ یازدهم هجری بود. از خوانسار برخاست و به تبریز شده و از آنجا باتفاق ملا واصب به گیلان رفت و نزد میرزا عبداﷲ وزیر لاهیجان مقرب گردید. چهارتار نیکو مینواخت و قصه ٔ حمزه ٔ و شاهنامه خوب میخواند و هفت مثنوی سرود و در ١٠٧٨ هَ . ق . درگذشت . (ذریعه ج ٩ ص ٥٩٥).