حسین حلیمی

حسین حلیمی . [ ح ُ س َ ن ِ ح َ] (اِخ ) ابن حسن بن محمدبن حلیم بخاری یا جرجانی شافعی مکنی به ابوعبداﷲ. فقیه، محدث، متکلم، ادیب بود. در بخارا در ٣٣٨ هَ . ق . بزاده و در همانجا بقضاء منصوب و در ربیع اول ٤٠٣ هَ . ق . درگذشت . او راست : «منهاج الدین » در سه جلد و «آیات الساعة». (معجم المصنفین از ذهبی ) (سیر النبلاء ج ١١ ص ٥١) (الوافی بالوفیات ج ١١ ص ٦٥) (طبقات الشافعیة ج ٢ ص ٦٩) (تذکرة الحفاظ) (شذرات الذهب ) (کشف الظنون ) (هدیة العارفین ج ١ ص ٣٠٨).