حسین بیهم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسین بیهم . [ ح ُ س َ ن ِ ب َ هَُ ] (اِخ ) ابن عمربن حسین عیناثی بیهم شافعی نثرنویس و شاعر بود. در بیروت ١٢٤٩ هَ . ق . ١٨٣٣/ م . بزاده و بنمایندگی از طرف بیروت در پارلمان نرک عثمانی شرکت کرد و به ریاست جمعیت علمی سوریه برگزیده شد. دیوان شعر و یک داستان از وی باقی است . و در ١٢٩٨ هَ . ق . ١٨٨١/ م . درگذشت . (تاریخ آداب جرجی زیدان ج ٤ ص ٢٣٩) (معجم المطبوعات ) (معجم المؤلفین ).