حسین بیهقی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسین بیهقی . [ ح ُ س َ ن ِ ب َ هََ ] (اِخ ) ابن علی . رجوع به حسین کاشی و حسین سلامی شود.
حسین بیهقی . [ ح ُ س َ ن ِ ب َ هََ ] (اِخ )ابن علی بن محمد. درگذشته ٔ ٩١٧ هَ . ق . او راست : مفاتیح الکنوز و «منبهات القلوب » در تصوف که برای سلطان بایزید تألیف کرده است . (هدیة العارفین ج ١ ص ٣١٧).