حسین اصم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسین اصم . [ ح ُ س َ ن ِ اَ ص َ ] (اِخ ) ابن علی ملقب به معین الدین (الملک ) اصم . صاحب دیوان سنجر. (آثار الوزراء) (دستور الوزراء) (حبیب السیر) (تعلیقات لباب الالباب قزوینی ج ١ ص ٣٠٩). وگویا لطیف مراغه یی این شعر را در حق وی گفته است : کان احسان و علو شاه حسین بن علی که ستوده چو حسین و چو علی صفدر خاست . (لباب الالباب ج ٢ ص ٣٧٥).