حسین اصفهانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسین اصفهانی . [ ح ُس َ ن ِ اِ ف َ ] (اِخ ) سید قوام الدین از نقبای بزرگ اصفهان و فقیه بود. مدتی سمت اقضی القضاة اصفهان داشت و پس از فتح ماوراءالنهر بدست شاه صفوی قاضی بلخ بودو سپس به اصفهان بازگشت . (رجال حبیب السیر ص ٢٤٨).
حسین اصفهانی . [ ح ُ س َ ن ِ اِ ف َ ] (اِخ ) ابن عبدالرحیم تهرانی که در ١٢٥٤ هَ . ق . در کربلا درگذشت . او راست : «الفصول فی علم الاصول ». وی برادر شیخ محمدتقی صاحب هدایة المسترشدین است . (ذریعه ج ٦ ص ١٦٤) (ریحانة الادب ).
حسین اصفهانی . [ ح ُ س َ ن ِ اِ ف َ ] (اِخ ) رجوع به حسین علی ملایری و حسین لبنانی شود.