حسن چوپانی

حسن چوپانی . [ ح َ س َ ن ِ ] (اِخ ) ابن تیمورتاش بن چوپان، معروف به امیرشیخ حسن کوچک و حسن چوپانی (٧٣٦ - ٧٤٤ هَ . ق .). پس از پدرش حاکم سیواس شد و زوجه اش پنج تن راوادار کرد تا وی را خفه کردند. شمس الدین محمود اصفهانی در تاریخ مرگ حسن چوپانی ساخته است : نویان زمان شیخ حسن چوپانی از حکم قضا و قدریزدانی در سال «ذمد» در شب روز معراج بر دست زنش تباه شد پنهانی . (دررالکامنة ج ٢ ص ١٥) (رجال حبیب السیر ص ٣٤) (فهرست تاریخ عصر حافظ) (از سعدی تا جامی ) (مرآت البلدان ج ١ ص ٣٩٦) (نزهةالقلوب ج ٣ ص ٩٦) (شدالازار ص ١٠٠) (سفرنامه ٔ مازندران رابینو ص ١٦٤) (آتشکده ٔ آذر).