حسن رباینده

حسن رباینده . [ ح ُ ن ِرُ ی َ دَ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) حسنی که به یک دیدن بیننده را به خود کشد و از خود ببرد : تا از آن حسن رباینده نظر یافته است آب آئینه رباینده تر از سیلاب است . صائب . غمزه ٔ رباینده و ناز رباینده نیز آمده است . (آنندراج ).