حزب ا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حزب ا. [ ح ِ بُل ْ لا ه ْ ] (ع اِ مرکب ) حزب خدا. کنایت از مؤمنان . صالحان . عارفان . حافظان قرآن . درویشان . (شرفنامه ٔ منیری ). گروه مصلحان (غیاث ) : و من یتول اﷲ و رسولَه ُ و الذین آمنوا، فان حزب اﷲ هم الغالبون . (قرآن ٥٦/٥).