حریک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حریک . [ ح َ ] (ع ص، اِ) آنکه حاجتش نبود به زنان . آنکه به آرامش میل نکند. عِنین . ◄ کسی که از ضعف تهیگاه جهان جهان رود. کسی که ضعیف باشد تهیگاه او که گاه رفتار ظاهر شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حریک . [ ح َ ] (ع ص، اِ) آنکه حاجتش نبود به زنان . آنکه به آرامش میل نکند. عِنین . ◄ کسی که از ضعف تهیگاه جهان جهان رود. کسی که ضعیف باشد تهیگاه او که گاه رفتار ظاهر شود.