حرف ظرف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حرف ظرف . [ ح َ ف ِظَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) پساوند ظرف . شمس قیس گوید: دال و الف و نونی است که در اواخر اسماء فایده ٔظرفیت دهد، چنانکه قلمدان و نمکدان و آبدان . (المعجم فی معاییر اشعارالعجم ص ١٧٥). رجوع به «دان » شود.