حدوث زمانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حدوث زمانی . [ ح ُ ث ِ زَ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) آنچه مسبوق به عدم باشد. (تعریفات جرجانی در کلمه ٔ حادث ). مقابل حدوث ذاتی . و آن بودن شی ٔ است مسبوق به عدم به سبق زمانی . (تعریفات جرجانی ص ٥٦).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حدوث زمانی . [ ح ُ ث ِ زَ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) آنچه مسبوق به عدم باشد. (تعریفات جرجانی در کلمه ٔ حادث ). مقابل حدوث ذاتی . و آن بودن شی ٔ است مسبوق به عدم به سبق زمانی . (تعریفات جرجانی ص ٥٦).