حثا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حثا. [ ح ِ ] (اِخ ) موضعی به شام در گفته ٔ عدی بن رقاع : یا من رای برقاً ارقت بضوئه امسی تلالاً فی حوارکه العلی فاصاب أیمنه المزاهر کلها و اقتم أیسره أثیدة فالحثا. (معجم البلدان ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حثا. [ ح ِ ] (اِخ ) موضعی به شام در گفته ٔ عدی بن رقاع : یا من رای برقاً ارقت بضوئه امسی تلالاً فی حوارکه العلی فاصاب أیمنه المزاهر کلها و اقتم أیسره أثیدة فالحثا. (معجم البلدان ).