حامدی قمی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حامدی قمی . [ م ِ ی ِ ق ُ ] (اِخ ) از ناظمان زمان شاه طهماسب ماضی است و بجواهر مضامین شریفه و لاَّلی کلمات لطیفه طبعش در فیاضی : بقتل داد مرا وعده یار و من مُرْدَم ز بیم آنکه مبادا شود فراموشش . ز دل رشک آیدم گر بگذرد در دل خیال تو چسان بینم که افتد چشم غیری بر جمال تو؟ (صبح گلشن ص ١١٨).