حال گردان

حال گردان . [ گ َ ] (نف مرکب ) نعت فاعلی از حال گرداندن . گرداننده و تغییردهنده ٔ حالها. ◄ محوّل الأحوال . نعتی از نعوت خدای تعالی : من نگویم که جز خدای کسی حال گردان و غیب دان باشد. انوری . خاقانی امید را مکن قطع از فضل خدای حال گردان . خاقانی . حال گردان تویی بهر سانی نیست کس جز تو حال گردانی . نظامی . حال ما در فرقت جانان و ابرام رقیب جمله میداند خدای حال گردان غم مخور. حافظ.