حاضنه

(ضَ نِ) [ ع. حاضنة ] (ص فا.) دایه، پرستار کودک.<br>

(ضَ نِ) [ ع. حاضنه ] (ص فا.) دایه، پرستار کودک.

حاضنة. [ ض ِ ن َ ] (ع ص، اِ) نعت فاعلی . دایه و آنکه بجای وی باشد در تعهد بچه . (منتهی الارب ).دایگان . (دستوراللغه ). پیشکاره . زن پیشکار. پیشکار : سلامة حاضنه ٔ ابراهیم بن رسول اﷲ (ص ) بود. ◄ مرغ که بر خایه نشسته بود. (مهذب الاسماء). ◄ خرمابن که خوشه های خرد دارد، او النخلة التی خرجت کبائسها و قصرت عراجینها. ج، حواضن .