جوق
/vâže/
لغتنامه دهخدا
[ تر. ]<BR>۱- (اِ.) گروه.<BR>۲- (ص.) بسیار کثیر.<br>
فرهنگ فارسی معین
[ تر. ] ۱- (اِ.) گروه. ۲- (ص.) بسیار کثیر.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جوق . [ ج َ ] (معرب، اِ) مطلق جماعت از جن و انس و گروه مرغان و جز آن . (آنندراج ). کل قطیع من ای غانی هم واحد. (ذیل اقرب الموارد) : هر کجا باشند جوق مرغ کور بر تو جمع آیند ای سیلاب شور. مولوی . شب نیست که از برج فلک زآه دمادم تأثیر دو صد جوق کبوتر نپرانند. تأثیر (از آنندراج ). چشم نااهل اگر با سخن من افتد خیل صد جوق پری رم کند از دیوانم . تأثیر (از آنندراج ).
جوق . (اِ) چوق . جوخ . چوخ . گروه . دسته (انسان و حیوان ). ◄ گروهی از سوار و پیاده . فوج . ◄ (ص ) بسیار. کثیر. (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به جَوق شود.
جوق . [ ج َ وِ ](ع ص ) کج گردیده روی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).