جنعاظ

جنعاظ. [ ج ِ ] (ع ص ) گول و بدخوی که بر طعام همه را دشمن گیرد. (منتهی الارب ) (ذیل اقرب الموارد)(ناظم الاطباء) (آنندراج ). رجوع به ماده ٔ بعد شود.